| Wielka Sobota |
|
Mimo iż Wielka Sobota jest również dniem żałoby po śmierci Jezusa, dzień ten jest dniem radosnego święcenia pokarmów. Od wczesnych godzin porannych, wierni całymi rodzinami adorują Najświętszy Sakrament, znajdujący się w strzeżonym przez wartę Grobie Pańskim. Kościoły przepełnione są wiernymi i duchownymi skupionymi na modlitwie. Tego dnia również nie odprawia się mszy świętej natomiast istnieje możliwość ostatniej spowiedzi przed Wielkanocą. Tego dnia, według kultywowanej od setek lat tradycji, wierni przynoszą w koszach potrawy wielkanocne, aby je poświęcić lub zapraszają kapłana do domu, gdzie święcony jest cały stół z potrawami. Złożone w koszach pokarmy nazywa się popularnie święconką bądź święconym. Dawniej święcone odbywało się na dworach i w domostwach, ponieważ poświęcone musiało zostać wszystko, co miało znaleźć się na świątecznym stole. Ksiądz oprócz stołu, święcił całe gospodarstwo obchodząc je dokoła trzy razy. Czynność ta jednak zajmowała zbyt wiele czasu, dlatego też zwyczaj przeniesiono do kościołów. W przygotowanej sali, na białym obrusie układa się koszyczki, które święcone są przez kapłana bądź diakona. Woda święcona chroni pokarm od zepsucia a także nadaje mu szczególnego wyrazu. Wśród pokarmów umieszcza się cukrowego bądź chlebowego baranka z chorągiewką, który symbolizuje Jezusa, chroniącej od zepsucia soli, chleba, wędlin, chrzanu, masła, przypraw oraz ciast takich jak mazurki i baby. W wiklinowym koszyczku wielkanocnym nie może zabraknąć przede wszystkim jajek (pisanki), które są symbolem nowego życia.
|